دانشگاه اصفهان متافیزیک 2476-3276 1 1 2009 05 22 Analyzing Heidegger’s Existentialism from the Perspective of Aristotle’s Practical Philosophy A New Approach towards Aristotle’s Nicomachean Ethics تحلیل اگزیستنسیال هیدگر در آینه فلسفه عملی ارسطو «خوانشی » نو از اخلاق نیکوماخوس ارسطو 47 62 19133 FA احمدعلی حیدری استادیار فلسفه دانشگاه علامه طباطبایی Journal Article 2016 06 14 The present paper is an attempt to illustrate the point that the basic issues in Aristotle’s practical philosophy in analyzing Heidegger’s existentialism are conceived of as the matter of ontology. Comportment of men in reference to beings (Verhaltenweisen) mentioned in Book Six of Aristotle’s Nicomachean Ethics turns into comportment of constitution (Seinweise) in the new approach to Heidegger’s Being and Time (Sein und Zeit). What is of great significance for Heidegger is reviving the hidden ontological power present in the three fundamental modes of activity in Aristotle’s theory in which praxis is preferred to two other modes of activity drawn from being, i.e. theorie and poíésis. Heidegger diagnosed some proper definitions and descriptions regarding human life in Aristotle’s transcendental idealism which are not known in modern philosophy as in Husserl’s philosophy. If we reconsider existentialism under the shadow of Aristotle’s phenomenology and specially Nicomachean Ethics, we may find ways to better interpret Heidegger’s philosophy. این مقاله در صدد بیان این موضوع است که مهمترین مقومات فلسفه عملی ارسطو در تحلیل اگزیستنسیال هیدگر صبغه هستی‌شناختی می‌یابد. انحاء نسبت آدمی در قبال موجودات Verhaltenweisen آن‌گونه که در کتاب ششم از اخلاق نیکوماخوس ارسطو مطرح شده، در خوانش نوین هستی و زمان هیدگر تبدیل به انحاء وجودی آدمی Seinsweise می‌گردد. آنچه برای هیدگر بسیار اهمیت دارد، احیای قوه انتولوژیکِ نهفته در تعینات سه‌گانه ارسطویی است که در آن پراکسیس بر دو نحوه رفتاری کاشف از موجودات؛ یعنی تئوری و پویسیس اولویت می‌یابد. هیدگر در بحث ارسطو از فضایل عقلانی، تعاریف و تعینات متناسبی را از زندگی انسانی در آرای ارسطو کشف می‌کند که در فلسفه جدید و برای مثال، در فلسفه هوسرل شناخته‌ نشده و موضوعیت نیافته‌اند. اگر تحلیل اگزیستنسیال در پرتو تفسیر پدیدار‌شناختی ارسطو و بخصوص مطالب وی در اخلاق نیکوماخوس بازخوانی‌گردد، شاید بتوانیم برنامه فلسفی هیدگر را بهتر بفهمیم. https://mph.ui.ac.ir/article_19133_24a717e877ac866014a93713d9ed8f8a.pdf