دانشگاه اصفهان متافیزیک 2476-3276 5 15 2013 08 23 Appearance of Superhuman in the Sky of Nietzsche’s Thought طلوع «ابرانسان» در سپهر اندیشه‌ نیچه 77 69 19193 FA سیده آزاده امامی دانشگاه علامه طباطبائی هدایت علوی تبار دانشگاه علامه طباطبائی Journal Article 2016 06 14 This paper aims at introducing characteristics of Nietzsche’s “Superhuman” as much as possible. Being principal subject in his philosophical activity, “Superhuman” is one of the most basic philosophical thoughts of Nietzsche. As a time-conscious and deep thinker, he has properly realized the meaninglessness of life in his time and society and therefore intends to pass the human being through “Nihilism” crisis like a compassionate and knowledgeable physician, opening a bright and desirable horizon in front of his eyes. Nietzsche’s brilliant plan to achieve this purpose is the destruction of all common beliefs and norms and “revaluation of all values” with a noble and aristocratic approach away from slavery-like degeneration. A big mission for which a prophet, called “Superhuman”, is selected in order to give the meaning to the meaningless life with his creative and strong will, resulting in happily aspiring of frequent repetition of life in the form of “eternal recurrence”. He also amorously embraces the current world with all of its deficiencies. «ابرانسان» یکی از بنیادی‌ترین آموزه‌های فلسفی نیچه است که موضوعیتی اساسی در فلسفه‌ورزی او دارد. نیچه در مقام متفکری ژرف و آگاه به زمانه، معناباختگی زندگی را در عصر و جامعه‌ای که در آن می‌زید نیک دریافته است و بر آن می-شود تا به‌سان طبیبی دلسوز و دردآگاه، بشر روزگار خویش را از بحران پیش رو که آن را «نیست‌انگاری» نام نهاده است، گذر دهد و افقی روشن و مطلوب در برابر دیدگان او بگشاید. طرح درخشانی که نیچه بدین منظور در سر دارد، ویرانیِ همه هنجارها و باورهای مرسوم، و «باز ارزش‌گذاری همه ارزش‌ها» با رویکردی اشراف‌سالارانه و والاتبارنه و مبرّا از انحطاط برده‌صفتانه می‌باشد. رسالتی سترگ که برای تحقق آن، پیامبری به نام «ابرانسان» برمی‌انگیزد تا به اعجاز اراده سرشار و آفرینش‌گرش چونان تهی زندگانی را لبریز معنا سازد که سرمستانه تکرار مداوم آن را در هیأت «بازگشت جاودانه همان» آری گوید و همین هستیِ این‌جهانی را با همه کاستی‌ها و نابسندگی‌هایش عاشقانه در آغوش کشد. در این جستار به قدر امکان از سیمای «ابرانسان»ِ نیچه و بایسته‌های او پرده برخواهیم گرفت. https://mph.ui.ac.ir/article_19193_d2588834362db9b13e916ace9d49f993.pdf