دانشگاه اصفهان متافیزیک 2476-3276 18 41 2026 03 21 Phenomenological Explanation of the Transfiguration of the Being of Everyday Objects in Modern Art based on Heidegger's Thoughts تبیین پدیدار‌شناسانة دگردیسی وجود اشیای روزمره در هنر مدرن با ابتنا بر اندیشه‌های هایدگر 85 101 29912 10.22108/mph.2025.144910.1634 FA پوریا شکوهی‌منش کارشناسی ارشد گروه پژوهش هنر، دانشکده پژوهش‌های عالی هنر و کارآفرینی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران نادر شایگان‌فر دانشیار گروه پژوهش هنر، دانشکده پژوهش‌های عالی هنر و کارآفرینی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2025 04 12 <strong>Abstract</strong> It appears that with the emergence of everyday objects in certain forms of modern art, we are confronted with a kind of transfiguration of the ordinary object into an artwork. This study aims to elucidate the ontological implications of this transfiguration and demonstrate how modern art transcends and transforms the domain of the natural understanding of beings by turning an everyday object into an artwork. To achieve this goal, a phenomenological approach based on Heidegger’s perspective is adopted, examining the transfiguration of everyday objects into artworks in light of the contrast between natural understanding and phenomenological understanding of beings. Following this path, it seems that the transfiguration of an everyday object into an artwork does not fit within the framework of the natural understanding of beings, as the natural understanding considers beings as things in themselves and devoid of relation. However, what occurs in this transfiguration is precisely the establishment of a new relation and encounter between us and the object, which the artist brings about by throwing the object into a new context and world. Conversely, since phenomenology understands the being of beings solely with regard to the notion of encounter and intentionality, and from the perspective of the way beings appear to us, the emergence of an everyday object as artwork can be explained within this framework. Based on this, it can be concluded that the modern artist, like a phenomenologist, suspends the natural understanding of beings and leads us into the phenomenological sphere of understanding of being. به نظر می‌رسد با ظهور اشیای روزمره در برخی از انواع هنر مدرن، ما با نوعی دگردیسی شیء روزمره به کار هنری مواجه هستیم. این پژوهش می‎کوشد با تبیین دلالت‌های هستی‌شناسانة این دگردیسی، نشان دهد چگونه هنر مدرن با دگردیسی شیء روزمره به کار هنری از قلمرو فهم طبیعی از موجودات فرا می‌رود و آن را متحول می‌کند. برای رسیدن به این هدف، تلاش ‌شده است با رویکردی پدیدارشناسانه مبتنی بر دیدگاه هایدگر، دگردیسی شیء روزمره به کار هنری در پرتو تقابل فهم طبیعی و فهم پدیدارشناسانه از موجودات مورد تأمل قرار گیرد. با پی‌گیری این مسیر، به نظر می‌رسد دگردیسی شیء روزمره به کار هنری در چارچوب فهم طبیعی از موجودات جای نمی‌گیرد، زیرا برای فهم طبیعی، موجود امری فی‌نفسه و فارغ از نسبت است. این در حالی است که آنچه در دگردیسی رخ می‌دهد دقیقاً همین برقراری نسبت و مواجهه‌ای تازه میان ما و شیء است که هنرمند به واسطة پرتاب شیء درون بافت و جهانی تازه آن را رقم می‌زند. در مقابل، با توجه به اینکه پدیدارشناسی وجودِ موجود را فقط با نظر به مسئلة مواجهه و روی‌آورندگی و از دریچة ظهور موجود برای ما فهم می‌کند، ظهور شیء روزمره به منزلة هنر در این رویکرد تبیین‌پذیر است. بر این اساس، می‌توان نتیجه گرفت هنرمند مدرن مانند یک پدیدارشناس، فهمِ طبیعی از موجودات را به حال تعلیق درمی‌آورد و ما را به ساحت پدیدارشناسانة فهم وجود وارد می‌کند. https://mph.ui.ac.ir/article_29912_eb2e73544dce7b163b509febd849b112.pdf